DIE ENE SECONDE.
- 9 feb
- 1 minuten om te lezen
Het moment waarop niets meer toevallig is.
Er bestaat een moment dat bijna niemand benoemt.Omdat het te klein lijkt. Te vluchtig.
Maar het is het moment dat alles beslist.
Niet de kus.
Niet de hand op huid.
Niet het uitkleden.
De seconde daarvoor.
Waarin twee mensen weten wat er kan gebeuren, maar het nog niet doen.
Waarin de lucht verandert.
Waarin tijd zich uitrekt.
Verlangen woont daar.
In die minieme pauze waarin fantasie het nog wint van realiteit.Waarin projectie, hoop, angst en honger tegelijk bestaan.
Het lichaam begrijpt dit onmiddellijk.
Hartslag verschuift.
Adem wordt hoger.
Pupillen openen zich zonder toestemming.
De meeste mensen rushen erdoorheen. Naar de actie, naar bevestiging, naar zekerheid.
Maar wie durft te blijven…wie die seconde verlengt…maakt van aanraking een explosie in plaats van een gebeurtenis.
Misschien is dat waarom herinneringen aan intimiteit vaak niet gaan over wat er gebeurde.
Maar over hoe het voelde net ervoor.
