WIE BEWEEGT EERST?
- 9 feb
- 1 minuten om te lezen
Over macht die niet altijd zichtbaar is.
Elke ontmoeting is een onderhandeling.
Zelden uitgesproken.
Altijd voelbaar.
Wie kijkt weg.
Wie blijft.
Wie leunt naar voren.
Wie wacht.
We noemen het chemie, maar eigenlijk is het structuur.
Een spel van initiatief en toestemming.
Macht in intimiteit is niet domineren.
Het is ruimte creëren waarin iets mag ontstaan.
De meest aantrekkelijke persoon in een kamer is vaak niet degene die het hardst spreekt.
Maar degene die het ritme bepaalt.
Die vertraagt.
Of juist durft te versnellen.
Die begrijpt dat overgave alleen mogelijk is als iemand anders de veiligheid bouwt.
Misschien is verlangen daarom zo spannend.
Omdat we steeds wisselen van positie.
En niemand het volledig onder controle heeft.
